Petitie Jong Groen Antwerpen: recht op protest

Het recht op protest ligt zwaar onder druk en wij pikken de repressie niet langer. Tijd om samen in actie te komen tegen deze repressie in Antwerpen! 🔥 

Teken de petitie hier en verstuur de protestbrief naar het kabinet van Doesburg (N-VA) via het antwoord in je mail!

Kopieer hier het mailadres en stuur de aanklacht door (te vinden als bevestigingsmail na het tekenen van deze petitie): [email protected] en [email protected]

 

De brief

Aan: [email protected], [email protected]

Beste Burgemeester, 
Beste Els, fiere Antwerpenaar, trotse politica 


Met de herfstzon op onze wangen schrijven wij u deze brief, een warme oproep tot moed en een uitnodiging 
tot een gesprek. Wij zijn bewoners van de mooiste stad in Vlaanderen, we durven zelfs zeggen Europa, en de 
gebeurtenissen onder uw ambtstermijn, mevrouw de burgemeester, ze maken ons meer dan bezorgd. 


Protesten die worden verkaveld, van her naar der geschoven, toestemmingen die op de valreep worden 
gegeven -maar alstublieft niet te luid en zeker niet te ongehoorzaam- minuten stilte voor oorlogslachtoffers 
verstoord door het gezoem van de drone, mensen opgepakt zonder aanleiding of grondige reden, bewoners 
besprongen als ze zich rechtmatig in de openbare ruimte bevinden, een claimersmaatregel in het 
bijzonder bedacht voor de kwetsbaarste wijk van onze stad.
Het openbare leven in Antwerpen heeft, en ja we durven dat stellen, door uw toedoen haar glans verloren. 

Nu goed, u zal de wij, de ons, aftekenen als operators van linkse complotten uitgedokterd in zolderkamertjes 
en catacomben, eropuit u te doen wankelen, u uit te dagen tot steeds weer de rol van strenge burgermeester 
op u te nemen. In het verleden heeft u ons al weggezet als dissidenten, als stoute kindertjes, echter durven wij 
zeggen: dat zijn we niet. U zal het zien aan de handtekeningen. Ze zijn van alle districten, van alle sociale 
lagen, van alle partijen, van bewoners in hoge torens tot zij met stadstuintjes, van zij goed geboerd tot zij die 
de eindjes aan elkaar knopen, van zij kind van hun gemeenschap tot zij kind vergeten. 
Wij hebben vele gezichten, andere meningen, andere geloven en overtuigingen zoals een goede 
Antwerpenaar betaamt, maar allen zijn we één ding: 
bezorgd. 


De publieke ruimte valt niet te herleiden tot evenementenlocatie. 
De publieke ruimte is niet enkel daar voor de gezellige rommelmarkt en de veelbesproken stadfestivals. 
Die ruimte is er ook om ontevredenheid en ongenoegen te uiten. Die is er voor het recht op een 
krachtige stem, voor recht op verontwaardiging, voor recht op herdenking en zij is er ook als wij het Schoon 
Verdiep aansporen beter haar best te doen. Dat is niet iets dat met geweld ontnomen kan worden. Dat 
samenkomen, dat delen van de ruimte die ons allen toekomt, ook op de momenten dat het niet goed gaat, 
dat is nu eenmaal de fundering van de democratie die u verkozen heeft. 
U kan de ramen sluiten als het geluid van die ruimte u niet bevalt, maar u kan die ruimte niet ontruimen.  
U kan niet als enig antwoord traangas, gemaskerde mannen en groot geweldvertoon steeds herhalen. 
En zij die opkomen voor dat recht, het recht op protest - voor u niet meer dan een vuil woord - zijn ook uw 
burgers. U bent ook van en voor hen burgemeester. 


En nu zal u misschien zeggen, lieftallige jullie, maar ik heb niets te zeggen over de politie. Wij, de 
gemeenteraad, ochot ochere, wij hebben niks te beslissen. Daarop zeggen wij, jammer burgemeester, maar 
dat antwoord is niet goed genoeg. U moet een tegengewicht zijn en op de andere kant van de balans staan, 
ook daar dient u even hard te gelden. Als agenten zelf aangeven dat dit voor hen niet valt te vereenzelvigen 
met de burger dienen, met te waken over veiligheid en het betrouwbare aanspreekpunt te zijn voor de mens, 
dan moet u ook naar hen luisteren. Als hulp-zorgverleners u zeggen dat claimersmaatregelen en 
strooptochten in de nacht net zorgbehoevende mensen van zorg weghouden, dan is het plan niet geslaagd 
in haar opzet.  


Dan dient u dat onder ogen te komen en te zeggen:, wat kan onze wijken echt helpen? 
Sociale cohesie, een straat veilig voor ieder ontstaat niet uit het loesende oog van een camera en al zeker 
niet onder het gezwaai van een matrak. Dat begint bij buurtwerkers, buren die elkaar vertrouwen, uit 
het kennen van je wijkagent, uit drempelloze voorzieningen, uit begrip en een beetje geduld. 


U kan onze stadsgenoten zonder thuis blijven wegslepen, omdat hun slaap “onrust” veroorzaakt, omdat zij 
niet in uw plaatje passen, of u kan, zoals een goede burgermoeder betaamt, hen even instoppen en 
geruststellen dat er mensen voor hen klaarstaan. 


Het recht op protest. 
Het recht om strijdvaardig te zingen. Het recht om een gammel bordje karton omhoog te houden. 
Het recht om als bezorgde burger op straat te komen en je stem te uiten. 
Het recht om te weten dat als je dat doet, je niet mogelijks onder een laarshak belandt, 
is het hart van wat ons allen verbindt. 
Want het zijn net die mensen die betrokken zijn bij wat er speelt in onze mooie stad, die wakker liggen van 
wat er gebeurt op straat en op de gemeenteraad. Het zijn net die mensen die we moeten koesteren. 


Zonder dat, burgemeester, verliest Antwerpen zijn glans. 
En een Antwerpen zonder glans, dat wil geen enkele Antwerpenaar meemaken. 

Dus burgemeester, waakt u alstublieft mee over ons recht op protest, zodat we ons ‘allemaal 
Antwerpenaar’ kunnen blijven voelen? 


Met hartelijke groeten, 
Bezorgde bewoners

Ja, ik teken

Door deze petitie te ondertekenen ga ik akkoord met het verwerken van mijn persoonsgegevens door Jong Groen.

Laatste ondertekeningen

Rhoda Van Dyck
Petitie thema's
#detoekomstisvanons