Met de fiets van Brussel naar Parijs in één dag!

Wat startte als een zot idee om de Climate Express meer in de media te brengen, mondde uit in een calvarietocht in de nachtelijke straten van Parijs.

Na onze voorbereidingen drong stilaan het besef door: “We gaan effectief met enkele zotten op één dag van Brussel naar Parijs fietsen”. Om 4u de wekker, enkele borden pasta naar binnen proberen werken en de baan op naar het Atomium voor de grote start. Voor de aanwezige pers poseerden we samen met Johan Museeuw, die op het laatste moment toezegde om ons te vergezellen. Vol goede moed vertrokken we, met de Climate Express-vlag wapperend achter de fiets. Die was echter geen lang leven beschoren: ze draaide al na 100m in het wiel.

Door Brussel, langs het hellend vlak van Ronquières en de scheepslift van Strephy, naar de eerste plensbuien in Bergen. Vanaf dan reden we zowat non-stop in een stromende waterval. Wat startte als een rustig tochtje naar Parijs, veranderde al gauw in een natte bibber op de fiets, inclusief modderspatten van je voorganger.

Het verhaal begon gaandeweg op de 10 kleine negertjes te lijken, we bleven nog met vijf fietsers over om de laatste 200 km af te leggen. In de late namiddag klaarde het gelukkig wat op en kregen we zelfs een streepje zon te zien. Na een bijna volledige ronde van Vlaanderen (240 km) en met nog slechts een 130-tal km voor de boeg, drong het stilaan tot ons door dat we Parijs vermoedelijk niet ‘in de klaren’ zouden bereiken. Gevolg? Een kortere route via de N2: recht naar Parijs.

Die weg veranderde vrij snel in een 2-vaksbaan. Tal van toeterende en boze Franse chauffeurs passeerden ons rakelings aan 90 km/u, maar goed, we zouden veel sneller in Parijs zijn. Tot na een 50-tal km de N2 plots autostrade werd en we opnieuw onze route moesten aanpassen. In het zicht van Charles De Gaulle namen we in de schemering opnieuw afscheid van twee kompanen. Johan Museeuw en zijn makker reden liever niet in het donker verder.

Met de overgebleven drie Climate Expressers raceten we, met lichtjes en fluo-vestjes, door de banlieues van Parijs. De Eiffeltoren lag in de verte als een baken van licht. Uiteindelijk bereikten we na 15u afzien en genieten onze bestemming, om 23u. Het was drummen om tussen horden toeristen toch een foto te kunnen maken.

Zouden deze toeristen doorhebben wat deze drie gekken vandaag met de fiets gedaan hadden? En zouden ze weten dat de gevolgen van de klimaatopwarming nu al tal van landen teisteren? Extreme droogte die oogsten vernielt, de zoveelste orkaan die een heel dorp wegvaagt, een overstroming die een spoor van modder en vernieling achterlaat …

Dat is waarom de Climate Express een krachtig signaal wil geven aan de wereld en onze politici. Hoe? Door met zoveel mogelijk Belgen naar Parijs af te zakken en daar te demonstreren. Voor een bindend klimaatakkoord. Laat ons als jongeren een signaal geven dat we aan onze toekomst en die van de wereld willen werken en bouwen. Niet morgen, niet volgende week, maar nu. Maak deel uit van de 10.000 Belgen in Parijs en schrijf je in voor de trein, bus, fiets, of met de kayak zoals enkelen van plan zijn. Alle info op www.climate-express.be.

Lander Wantens (Jong Groen en Climate Express)