Welke generatieclash?

Jongeren werden in 2011 vaak als gemakzuchtig, egoïstisch en lui bestempeld. Want waar wachten ze op? De doembeelden worden dagelijks aan ons opgedrongen: het gaat de verkeerde kant uit, wees dus maar boos en bang! 

"De luie babyboomers"

Angst kan een trigger zijn om in actie te komen, maar angst polariseert en is vaak een open deur voor populisme. De angst die ons nu wordt opgedrongen is er een van falende banken die landen de afgrond induwen. Met een vergrijzingsspook dat ons in een wurggreep houdt en ons tot de laatste druppel zal uitpersen. Een groep jongeren die zichzelf millennials noemt springt op de kar van het vergrijzingsspook en stuurt aan op een clash tussen de generaties. Bij sommigen slaat de idee van zo'n clash wel aan. Zoals het blijkbaar hoort voor engagement is het iets zeer concreets: een jaar geleden waren alle problemen de schuld van luie Walen, nu zijn het de luie babyboomers.

Anders gaan werken

Dat we ons moeten voorbereiden op de vergrijzing staat buiten kijf. Maar dat staat voor mij ver van een pleidooi van sociale afbraak. De babyboomers zijn niet allemaal de professor De Grauwe's van deze wereld die het liefst blijven werken tot hun 80ste . Als we weten dat een niet-gediplomeerde tot 15 jaar minder gezonde levensjaren te leven heeft dan een hoger opgeleide, kunnen we die twee dan over dezelfde kam scheren? We moeten er in de eerste plaats voor zorgen dat mensen de kans krijgen om hun loopbaan evenwichtig uit te bouwen. Moeten we langer werken, dan moeten we vooral anders werken. Er moet meer tijd zijn voor het opnemen van zorgtaken, om op adem te komen, om vooral niet uitgeblust te geraken. Je jeugd en je pensioen mogen niet de enige periodes zijn waarin je kan genieten van het leven.

Waarom zouden wij meestappen in het pessimisme van de millennials? De idee dat onze generatie het slechter zal hebben dan de vorige getuigt van een volledig gebrek aan ambitie.

Een nieuwe generatie is opgestaan

Het zullen de jongere generaties zijn die met de oplossingen moeten komen. Als 2011, zoals Time-magazine schrijft, het jaar is waarin een nieuwe generatie opstond en protesteerde, zal 2012 het jaar zijn waarin die generatie de basis legt voor een heel nieuw hoofdstuk. De basis van een ecologische samenleving. Van onderuit, van in uw straat, uw gemeente, uw stad, zullen zij de bouwstenen leggen die ons toelaten om het radicaal anders te gaan doen.

We moeten ons voorbereiden op de vergroening van de steden. Een generatie jongeren staat klaar om in geïnvesteerd te worden. Die jongeren moeten alle kansen krijgen op kwaliteitsvol onderwijs, op een job, om mobiel te zijn. Op betaalbaar en kwaliteitsvol wonen in een aangename buurt.

We moeten ons als ecologisten verzetten tegen de uitbesteding van het politieke beleid. Alsof technocraten een crisis beter kunnen aanpakken dan politici. De drang om werkelijk alles uitgerekend te krijgen, om met cijfers exact te kunnen aantonen welke gevolgen een beslissing heeft, is eigenlijk ontstellend naïef. Er is geen blauwdruk. We moeten het lef hebben om onze voorstellen te realiseren. Groen en Ecolo hebben bewezen dat ecologisten beter rond een onderhandelingstafel zitten dan ernaast. Als nieuwjaarswens roep ik alle jongeren die zich willen engageren voor een toekomst zonder spoken en doemscenario's op om het lef, de energie en de passie te hebben om hun ideeën voor een solidaire, duurzame en rechtvaardige toekomst in de praktijk om te zetten.

"Never depend on governments or institutions to solve any problem, all social change comes from the passion of individuals!" Margaret Mead.

Bart Dhondt, voorzitter Jong Groen