Beste onderhandelaars

Beste onderhandelaars,

Het is niet mijn bedoeling om jullie nu even een lijstje op te spelden van op welke vlakken jullie extra belastingen kunnen gaan heffen of waar jullie kunnen gaan besparen. Deze brief heb ik geschreven, omdat ik als politiek geëngageerde 16-jarige jongere voel dat ik uitleg verschuldigd ben aan mijn leeftijdsgenoten. Ik krijg de complexiteit van het politieke kluwen gewoon niet meer uitgelegd.

"Waarom spelen die politici zo met onze toekomst? Waarom spelen ze met ons welzijn?" Dergelijke vragen krijg ik voortdurend. Het is voor mij niet langer houdbaar. Ik kan het gewoon niet meer uitleggen. Wat er nu gebeurt, valt gewoon niet uit te leggen. Jullie zetten niet alleen onze toekomst en welzijn op de helling, maar ook de volledige toekomst van de economie. Ik raad jullie aan om eens van jullie weelderige tafel te vertrekken en eens met de mensen op straat te gaan praten. De mensen denken echt niet aan partijbelangen en goede electorale scores. De mensen denken aan het feit of ze op hun oude dag nog zullen kunnen genieten van een rechtvaardig pensioen, dat ze niet zonder werk zullen vallen of dat ze het op het einde van de maand nog financieel zullen halen.

Ik wil bij deze een emotionele oproep doen aan iedere onderhandelaar aan de tafel, van elke partij, om ook eens na te denken of jullie manier van ‘democratische' besluitvorming eigenlijk überhaupt democratisch is. De groep die op lange termijn het meeste getroffen zal worden van dit politiek gepalaver en de onmenselijke beslissingen die sommige mensen rond de onderhandelingstafel willen nemen, heeft totaal geen inspraak in wat jullie doen. Mijn leeftijdsgenoten van 16 jaar hebben geen stem die vertolkt wordt aan de onderhandelingen. Er worden beslissingen totaal boven ons hoofd genomen. Beslissingen waar wij geen enkele inspraak in hebben. Dat is volgens mij niet hoe een democratie werkt.

Het democratisch deficit reikt niet enkel tot aan jongeren. Sommige mensen vergeten precies dat het volk ook nog iets te zeggen heeft. Ons land krijgt van Europa allerhande maatregelen opgelegd. Als ik even een gokje mag wagen, moet je als kiezer echt gek zijn om op een partij te stemmen die met dergelijke voorstellen komt. Mensen stemden niet op N-VA omdat ze hun sociaaleconomisch programma, opgesteld door VOKA, wel iets vonden. Neen! Mensen stemden op N-VA omdat ze het traditionele bewind beu waren. De enige twee partijen die gestegen zijn aan Vlaamse kant zijn twee niet-traditionele partijen. Neem even jullie rekenmachinetje en je zult zien dat de traditionele partijen niet eens meer de helft van het volk achter zich hebben. Mensen willen creatievere oplossingen voor de problemen waar we nu voor staan en niet bijvoorbeeld een simpele lineaire verhoging van de pensioenleeftijd. Mensen willen hervormingen, maar ze moeten rechtvaardig zijn.

Bij deze wil ik graag een vraag stellen aan alle partijen. Wat vinden jullie van de macht van de financiële markten? Vinden jullie het echt democratisch hoe de ratingbureaus en de beurshandelaars bezig zijn. Het volk heeft het heft niet meer in handen, maar de beurshandelaar hebben het. We gaan precies terug naar praktijken van de bourgeoisie vanuit de 19de eeuw. De manier waarop jullie nu bezig zijn, geeft aan dat jullie dat precies niet erg vinden. Als jullie dat dan echt niet erg vinden, zeg het dan tegen de mensen. Zeg tegen de mensen dat je hun stem in de samenleving wil afnemen. Zeg tegen de mensen dat je hun geld wil afnemen. Zeg tegen de mensen dat je ze terug dom wilt maken. Zeg het!

Als laatste wil ik jullie graag nog eenmaal oproepen om de partijbelangen overboord te hooien en af te stappen van de hypocrisie waar we door jullie de laatste jaren in verweven zijn geraakt. Ik hoop dat jullie mijn standpunt snappen. Ik weet het. Ik spreek niet uit de naam van de jongeren. Ik spreek niet uit de naam van mijn partij (Groen!). Ik spreek enkel en alleen maar uit de naam van mijn eigen persoonlijkheid die een analyse probeert te geven van wat er echt omgaat bij het volk en meer specifiek mijn leeftijdsgenoten.

Hoogachtend,
Rémy Bonny

Je kan Rémy volgen via zijn blog.