Allen voor de Brusselse jongeren

Een voor allen, allen voor de Brusselse jongeren.

Minister Smet schrijft in zijn lezersbrief (DM, 28/4/2011) dat hij kwaad is op het beleid in Brussel. Dat laat haar jongeren namelijk in de steek: het ontzegt hen recht op ontspanning en ontplooiing. Bijna onmiddellijk vraag ik me dan af of minister Smet ook kwaad is op zichzelf? En zijn partijgenoten en zijn franstalige zusterpartij? Spelen zij dan geen rol in de Brusselse politiek?

Maar genoeg over partijpolitiek. Ik ben het namelijk eens met minister Smet: het Brussels beleid, op alle niveaus (gemeentelijk, gewestelijk, federaal), laat haar jongeren inderdaad in de steek. Niet omdat in de partijprogramma’s geschreven staat dat iedereen tegen (bepaalde) jongeren is, integendeel. Wel omdat de verkozen politici er niet in slagen om buiten hun gemeente-, gewest- en partijgrenzen te treden en samen te trekken aan hetzelfde zeil pro Brussel.

Want niet alleen voor de jongeren uit de kanaalzone zou een openluchtzwembad – of veel liever, een ecologische zwemvijver of twee, drie – een welkome rustplek zijn. Ook gezinnen, ouderen, pendelaars en toeristen zouden graag vertoeven op zo’n verfrissend groene plek in hartje Brussel. Misschien heeft minister Smet ook al gefantaseerd over een parkingvrije berm tussen de Poincarré- en Zuidlaan? Ziet hij daar ook een fata morgana aan water en groen, basket- en voetbalpleintjes, ijskiosken en een panoramisch reuzenrad? Opportuniteiten zat in Brussel en aan Brusselaars met wilde plannen voor hun stad zoals de minister en mezelf geen gebrek. Maar het ontbreekt Brussel wel aan politici die durven samenwerken over de grenzen heen om onze gedeelde dromen te realiseren.

Dat brengt me bij een ander pijnpunt voor de Brusselse jongeren: hun kansen op de arbeidsmarkt. Niet zo bijster goed… Binnenkort zijn we met een pak Brusselse jongeren meer, voornamelijk uit de kanaalzone. Willen zij betere kansen op de arbeidsmarkt, dan hebben zij beter onderwijs nodig en meer plaats in de scholen, ook de Nederlandstalige.

Maar voor we die duizenden nieuwe jongeren aan een baan kunnen helpen, is er werk aan de winkel voor het Brussels beleid, voor ALLE politici. Een stad creëren waar haar bewoners trots op zijn, doe je niet door anderen met de vinger te wijzen, of door enkel te dromen en nooit te verwezenlijken. Je doet het door bondgenoten te zoeken in je droom voor de stad. Ik ken er veel.  

Jenna Gailly

Jong Groen! Brussel