De zomer is in het land en traditioneel gaan veel gezinnen op vakantie. Een korte citytrip, kamperen, groepsreizen, een lange vliegreis... er is keuze genoeg. Jammer genoeg wordt er nauwelijks stilgestaan bij de milieu-impact die vaak niet te onderschatten is. De laatste jaren begint echter het tij te keren en is een nieuwe vorm van toerisme ontstaan: ecotoerisme. Duurzaam reizen met respect voor de natuur, cultuur en autochtone bevolking. Bij Jong Groen! horen we dat maar al te graag, maar hoe duurzaam is ecotoerisme eigenlijk? Peper zocht het voor jullie uit.

Het vliegtuig missen

We recycleren, nemen het openbaar vervoer, letten op ons verbruik en eetgedrag. Maar als het gaat over vakantie, dan laten we vaak onze zorgen om het milieu thuis. Het begint meestal met de reis naar de vakantieplek. Wanneer de vakantiebestemming veraf ligt, gebruiken we vaak het vliegtuig. Vliegreizen dragen echter, door hun CO2-uitstoot, bij aan de klimaatopwarming en zijn dus beter te vermijden. Wanneer men toch het vliegtuig neemt, kan men de uitstoot compenseren door een bepaald bedrag (berekend met ‘CO2-calculators') extra te betalen, dat besteed kan worden aan één of meerdere duurzame projecten.

Het klinkt mooi, maar toch zijn er een aantal kanttekeningen bij te maken. CO2-compensatie vertaalt zich vaak in de aanplanting van een bos - wat op zich een faire manier van compensatie lijkt - maar vaak duurt het decennia vooraleer één vliegreis gecompenseerd is, gezien het aantal aangeplante bomen vrij klein is. Wanneer er wordt geïnvesteerd in energieprojecten die CO2-uitstoot voorkomen, gebeurt dit best in ontwikkelingslanden. Investeringen in rijke, ontwikkelde landen hebben weinig nut, aangezien deze landen door internationale verdragen (zoals Kyoto) al aan hun emissiereducties voldoen. In ontwikkelingslanden zijn er vaak geen emissieverdragen, maar hier moet extra op het sociale aspect gelet worden. Er zijn gevallen uit het verleden bekend waarbij door de aanplanting van een ‘CO2-bos' de plaatselijke bevolking verdreven werd en vervolgens met geweld hun stuk grond probeerden te herveroveren. Wanneer deze mensen worden verdreven, is het niet ondenkbaar dat ze nadien elders bos moeten kappen om weer aan landbouw te kunnen doen.

Ook zonder conflicten is het maar de vraag hoelang een bos kan overleven. Als compensatie voor één vlucht moet een bos jarenlang kunnen blijven groeien. Buiten het gevaar voor bosbranden, is er ook het gevaar dat plaatselijke en vaak corrupte autoriteiten deze bosprojecten bekend maken als hun eigen commercieel - en dus door ons gesubsidieerd - project. Vaak worden deze bossen nadien platgebrand om landbouwgrond te creëren, waarbij paradoxaal genoeg CO2 vrijkomt! Doordat deze feiten aan het licht zijn gekomen hebben bedrijven die CO2 compenseren, veel van hun geloofwaardigheid verloren. De dag van vandaag is er veel veranderd en de kans op dergelijke scenario's is sterk afgenomen. CO2-emissies vermijden en alternatieven zoeken om op reis te gaan blijft natuurlijk de meest efficiënte manier om het milieu te sparen.

Groene reistips

• Reis met het openbaar vervoer. Trein of bus zijn het meest geschikt hiervoor.
• Ga langer op reis en minder vaak. Op deze manier voorkom je extra reiskilometers.
• Reis niet te ver. In eigen land of in de buurlanden valt meer te ontdekken dan je denkt.
• Compenseer je reis door CO2-compensatie.
• Vraag bij je touroperator naar milieuvriendelijke bestemmingen.
• Let zeer goed op bij de aankoop van souvenirs. Mogelijk wordt het in ons land in beslag genomen.

Groene hotels

Wanneer je op vakantie gaat, logeert je vaak in een hotel. Het ene al wat groter, duurder en met meer sterren dan het andere. Duurzaamheid is in deze branche veelal een vrij loos begrip geweest. Tenminste, tot voor kort. Door de media-aandacht die Kopenhagen teweegbracht, springen niet alleen bedrijven, maar ook de horeca op de groene kar. Ecologisch verantwoorde hotels worden alsmaar populairder, al is er nog een lange weg af te leggen voor deze sector. Hotels gaan nog maar al te vaak gepaard met overdadige verspilling van voedsel, water en energie. Vaak worden deze gerund door multinationals, waardoor de plaatselijke bevolking niet kan meeprofiteren. Om deze redenen is het heel belangrijk om goed te letten op de keuze van je verblijfplaats.

CouchSurfing

Eén van de meest populaire manieren om goedkoop op reis te gaan tegenwoordig is CouchSurfing. Dit non profit-initiatief is een internationaal on-line gastvrijheidsnetwerk. Het concept is heel eenvoudig: je maakt een profiel aan op de website en daarna kan je in contact komen met duizenden andere couchsurfers die, volledig gratis, één of meerdere slaapplaatsen aanbieden voor één of meerdere nachten. Uiteraard kan je zelf ook mensen bij jouw thuis laten overnachten. Na de ontmoeting kan men elkaar via het internet een beoordeling geven om op die manier de veiligheid van de leden te garanderen en optimaliseren. Met deze manier van reizen wordt een internationaal netwerk gecreëerd en wordt begrip en verdraagzaamheid bevordert.

Op bouwkamp in de Provence

Vaak laten jongeren de Provence links liggen wegens te duur en te toeristisch! Dat deed ik ook voordat ik APARE leerde kennen. APARE is een organisatie die al 30 jaar bouwkampen organiseert tussen Avignon en Marseille. Het principe is heel simpel: Je geeft iets van jezelf en je krijgt ongelofelijk veel terug.

Gedurende 2 of 3 weken werk je met een groep jonge mensen vanuit heel Europa aan de restauratie van het lokale patrimonium en in de namiddag en tijdens de weekends verken je de streek. Ervaren animatoren leren je hoe je een truweel hanteert en nemen je mee naar de nog verborgen plekjes van de Provence.

Daarnaast leer je vaak heel leuke mensen kennen, want enkele weken samen met APARE is een heel intense ervaring en dat schept banden. Je adresboekje staat al gauw vol met adressen van over heel Europa. Voor de slimmeriken onder ons : APARE staat mooi op je CV, je leert er Frans en je doet aan vrijwilligerswerk.

APARE staat voor ‘des vacances actives et solidaires', meer info op: www.apare-gec.org.

Zwemmen in Brusselse vijvers

Waarom niet gewoon in Brussel blijven tijdens de zomer? Van alles te doen, het zonnetje schijnt, meisjes in zomerse rokjes,... Het leven kan echt mooi zijn! Wat zou een gezonde jonge mens meer willen? EEN ZWEMVIJVER!

Soms is het absurd, mensen liggen te zonnen, spelen voetbal, hebben het warm en het enige wat ze zouden willen, is in die vijver springen midden in het park, maar dat mag niet! Of kan niet? Of het is beter voor uw veiligheid en gezondheid om dat niet te doen, zelfs niet bij 35°.

Ondertussen kan men naar Mars vliegen, mij maak je niet wijs dat het saneren van een vijver zo moeilijk is! Ik nodig de Brusselse politici uit om eens zomerse verkoeling te zoeken aan de Gentse Blaarmeersen. Wie weet doen ze er inspiratie op...

Zwemmen, stoeien en pootjebaden in de Brusselse stadsparken is dé natte droom van vele Brusselaars op warme zomerdagen. De politicus die dat realiseert verdient een standbeeld en volgt gegarandeerd Charles Picqué op als minister-president.

Interessante links
www.greenseat.be
www.couchsurfing.org
www.co2logic.be
www.greeters.be
www.use-it.be

Auteurs: Mike Vandeperre en Klaas Lagrou