Kandidaat

Het is tijd voor een groene economie.

We staan nu voor een keerpunt. De financiële crisis kondigde de laatste adem aan van het casinokapitalisme. Zoals het politieke partijen betaamt schreeuwt iedereen de nood uit aan verandering. In 2007 was het Klimaat aan de beurt, nu is het aan de groene economie. Het resultaat van de algehele consensus om het klimaatprobleem aan te pakken is triestig. Hetzelfde mag niet gebeuren met de groene economie. Daarom moeten zijn de groenen zo broodnodig. Wij zijn de enige garantie op een duurzame politiek en die politiek zal ecologisch zijn.

Ik stuurde in 2006 af als algemeen econoom en vertrok op stage naar India. Toen ik terugkwam stortte ik me in de campagne in West-Vlaanderen. Het bleek een succes. Ik kreeg de kans om verder te bouwen op dit succes en adviseur te worden voor de Fractie Ecolo-Groen! Ik liet het daar niet bij. Naast het werk hielp ik mee Jong Groen! Brussel vorm te geven... en dat lukte ook.

Vandaag ga ik met Jong Groen Brussel naar 7 juni. De doelstelling is duidelijk: van Brussel een ECO-Capital maken. Een eerste stap is een Green New Deal. De huidige crisis heeft een specifieke aanpak nodig. De schaarse middelen moeten geïnvesteerd worden in de fundamenten van de toekomst. De sectoren die zo eerst aan bod komen zijn de eco-bouwsector en de alternatieve-energiesector. Investeren in deze sectoren leveren een triple-dividend op: ze creëert jobs, bespaart op de energiefactuur en is goed voor de leefomgeving. De Green New Deal pakt ook een specifiek Brussels probleem aan. Mits de nodige omkadering kan ze jonge, niet-opgeleide jongeren aan een job helpen. Het stimuleren van deze sectoren zal ook een spill-over effect creëren naar de groene industrieën. Ze zal de vraag doen stijgen naar nieuwe bouwmaterialen en slimme energiesystemen.

Een tweede stap is om nieuwe bron van welvaart aan te boren: creativiteit. Brussel moet investeren in een creatieve economie. In eerste instantie komen daar de audiovisuele sectoren en de groene industrie bij aan bod, maar het is ook een belangrijk sociaal project. Omdat een creatieve economie probeert synergieën te creëren waarbij heldere sociale doelstellingen worden vooropgesteld. Brussel als creatieve stad zal zijn aantrekkingskracht zien uitbreiden. Dit zal op zijn beurt de horeca, het toerisme en daardoor ook de lokale handel stimuleren.

Bovenstaande maatregelen hebben in eerste instantie tot doel de Brusselse paradox te minderen: 680.000 jobs en toch nog 97.000 werklozen. Als we daar nu niet in slagen, zal de situatie enkel erger worden. Heel Europa zal binnen tientallen jaren te maken hebben met een inkrimpende actieve bevolking. Brussel is een poort op het Westen. De instroom van jonge, actieve burgers moet dan ook gezien worden als een absolute troef die de welvaart van Brussel ook in de toekomst zal verzekeren. En dit in, als het goed gaat, Brussel Eco-Capital.